7 stycznia Powrót do szkoły i pracy po przerwie świąteczno-noworocznej

Koniec świątecznej przerwy to dla wielu z nas moment zderzenia z codziennością. Budzik dzwoni wcześniej, lista obowiązków znów się wydłuża, a świąteczny spokój odchodzi w zapomnienie.

Badania dotyczące dobrostanu psychicznego pokazują, że na przełomie roku poziom zadowolenia z życia często chwilowo spada. Z jednej strony to czas podsumowań i nowych postanowień, z drugiej — zmęczenie, brak światła dziennego i presja „nowego startu”. Psychologowie zwracają uwagę na tzw. depresję poświąteczną — objawiającą się obniżonym nastrojem, brakiem energii, rozdrażnieniem czy trudnościami z koncentracją. U części osób symptomy te mogą przypominać łagodne objawy depresyjne, choć zwykle są przejściowe.

Wyniki badań wskazują, że po okresach dłuższego odpoczynku i zwiększonej stymulacji emocjonalnej (jak święta) obserwuje się:

-przejściowy spadek subiektywnego poziomu zadowolenia z życia,

-nasilenie objawów zmęczenia psychicznego i obniżonej energii,

- u części osób — szczególnie dzieci i młodzieży — objawy przypominające łagodne stany depresyjne (m.in. apatia, drażliwość, trudności z koncentracją, niechęć do szkoły).

Zjawisko to bywa określane jako obniżenie nastroju poświątecznego i zazwyczaj ma charakter adaptacyjny oraz krótkotrwały. Kluczowe znaczenie ma jednak sposób, w jaki wspieramy dzieci i młodzież w powrocie do rutyny.

Jak zmobilizować się do pracy i nauki po dłuższej przerwie i jak pomóc w tym swoim dzieciom?

Zacznij powoli — nie planuj wszystkiego na pierwszy dzień

Ustal 1–2 realne cele zamiast długiej listy zadań, to wzmacnia poczucie sprawstwa

Wróć do rutyny: regularne godziny snu, posiłków i ruchu

Daj sobie prawo do gorszego dnia — adaptacja wymaga czasu, stawiaj realne oczekiwania sobie i innym

Zrób coś miłego po pracy lub szkole, żeby mieć na co czekać

Nowy rok nie musi zaczynać się „na 100%”. Czasem wystarczy mały krok, trochę wyrozumiałości dla siebie i konsekwencja, by stopniowo wrócić do formy.